Time-Out

Als er hele jaar rond, dag in dag uit, karpers in je hersenpan rondzwemmen dan is het soms toch wel even lekker om gas terug te nemen. Even de knop om en proberen… om niet meer aan vissen te denken. Dus niet meer tijdens je eerste kop koffie ’s morgen al; waar ga ik van’t weekend vissen? Is er nog kans op een doordeweeks nachtje deze week? Wanneer, waar en hoeveel ga ik voeren? Zal de vis actief zijn, waar zullen ze uithangen, etc, etc etc… Je raad het al, dit is verdraait lastig en eigenlijk niet te doen maar het is toch ook wel eens fijn om er helemaal even niet mee bezig te zijn. Vorig jaar lastte ik sinds jaren voor het eerst weer eens zo’n ‘sabbatical’ in; vanaf begin Januari tot eind Maart werd er helemaal niet gevist. Dit jaar had ik dezelfde plannen dus moest er eind December nog even een laatste eindsprint ingezet worden om nog wat karpervlees te verschalken zodat ik hierop enkele maanden kon teren.

Half December plande ik een ‘social’ met Frank Wijnands op een zeer zwaar bevist water in mijn omgeving waar je tijdens ‘normale’ omstandigheden al blij mag zijn als je er überhaupt een aanbeet krijgt tijdens een nachtje vissen; laat staan in de winter… Het plan is om op een donderdag een nachtje te pakken en de vrijdag lekker door te vissen omdat er lekker zonnig weer wordt voorspeld. De avond voordien voer ik het putje licht aan met 15 mm White Chocolate boilies. Zodra Frank bij mij thuis gearriveerd is besluiten we direct naar het water te rijden, onze spullen in het donker op te zetten en daarna een warme hap te bereiden. Het is aardig fris en er staat een aardige kabbel op het water als we rond achten die avond aan een warm bord ‘prefab-bami’ zitten. We drinken er een borrel bij, ouwehoeren wat en kruipen al vroeg onder de wol. Ik check nog even mijn piepers, draai me om, rits mijn slaapzak open als een plotseling en geheel onverwacht een hengel vertrekt!

Ik zet de haak, roep Frankie erbij en niet veel later aanschouwen we een leuke spiegel in het landingsnet. Een mooi visje voor de toekomst op dit water! Na wat foto’s genieten we van een welverdiende nachtrust en besluiten we ’s morgens al vroeg op te ruimen omdat het beloofde zonnetje niet thuis geeft en de koude wind het er niet echt aangenamer op maakt. Ik heb toch nog een mooi visje weten te strikken voor het eind van het jaar maar of het genoeg is om een paar maanden op te kunnen teren…?

Een week later krijg ik een appje van een vriend, wiens zoontje Jasper ook helemaal leip van vissen is, met de vraag hoe ze het best een heuse winterkarper kunnen vangen. De dag na 2e Kerstdag sta ik met beide mannen aan de waterkant en het werd een schitterende sessie met een gouden randje voor Jasper! Meerdere prachtige winterkarpers vonden de weg naar ons landingsnet; hoe de sessie precies verliep is te lezen in het magazine Karper nr 101.

Inmiddels zijn we een goede 2,5 maand verder en heb ik het toch niet gered om 3 maanden geen hengel meer aan te raken; afgelopen weekend het ik het eerste korte nachtje van 2017 gevist. Wederom op de dressuurput waar ik ook met Frank had vertoeft met een overigens ingecalculeerde blank als resultaat. Al met al was het wel genieten geblazen en was ik blij weer ‘back on track’ te zijn. De Time-Out is weer voorbij, het voorjaar klopt op de deur; 2017 kom maar op!

Remond van Dijk
Team Tribal Shimano

Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie