Oog voor detail

Binnen de karper scene kan je de laatste jaren wel spreken van een explosieve groei van het aantal sportvissers. Al deze vissers vereren de waterkant zo nu en dan met een bezoekje.

Een hoop gezelligheid en visserslatijn aan het water maar de vis lijkt dit ook op te merken. Het woord dressuur is niet meer alleen weggelegd voor de paardensport kan ik je vertellen.
Is dit dan een negatieve trend..? De vangsten zullen er niet op vooruitgaan nee maar creativiteit wordt wel beloond! Wil je tegenwoordig je buurman spreekwoordelijk naar huis vissen dan moet je van steeds betere huizen komen. En natuurlijk verschilt dit per water maar de zogenaamde ‘runwatertjes’ behoren vandaag de dag veelal tot het verleden.
Zo ook op één van mijn lokale wateren. Waar je vroeger binnen een etmaal met een ferme worp gemiddeld toch wel een 5-tal geschubde vrienden op de waterkant toverde, moet je nu toch wel je trukendoos openen om een aanbeet te forceren. Vind ik dat erg? Nee zeker niet want met het teruglopen van de vangsten keert de rust ook terug aan het water. Nu schuw ik zeker geen metgezellen, maar hutje mutje zitten is niet zo mijn ding.
In het huidige jaargetijde kan men een evenredigheid ontdekken in het stijgende aantal zonuren en de daarbij behorende recreanten aan de waterkant. Ik gun ieder zijn plek en ik gun een ieder zijn vis maar eerlijk is eerlijk, het liefst vang ik er wel één meer. Want competitief ingesteld zijn de meeste van ons wel. En zo ook ik.

Pic 1_liever één meer dan mijn buurman

Het verschil in de vangsten zit hem dan vaak ook in de details. Met het grote aanbod aan hoogwaardige producten en digitaal te verkrijgen kennis zijn alle karpervissers potentiele pro’s. Ik verbaas me af en toe over de uitrusting die ik bij de startende vissers zie staan. Maar euro’s aan de waterkant zijn nog geen garantie tot vis en dat wil ik eigenlijk vertellen met dit stuk.

Op één van mijn thuiswateren ligt in een kleine inham een prachtig mooie wateruitlaat verscholen. Precies dit is één van die details die het verschil kan maken. Ik kwam er namelijk achter dat vele vissers, die toch met regelmaat aan het water zitten, van het bestaan hiervan niet eens afwisten. Zo nu en dan staat deze uitlaat open en creëert het een kleine stroming onder water. De meeste van jullie hoef ik dan niet te vertellen dat dit een walhalla voor de vis kan zijn. Hieruit blijkt maar weer dat goed observeren een groot voordeel kan opleveren.

Afgelopen week belde mijn vismaat mij met de mededeling dat de uitlaat weer vrolijk zijn volumes aan het uitspuwen was. Hij, als zelfstandig ondernemer is dan in de luxe positie om daar direct op te anticiperen. Een mooi moment om de Dynamite L&B boilies van kampioenen Bianca en Lizette eens uitvoerig aan de tand te voelen. Dat hebben we geweten… Ik, die gewoon 40 uur per week achter mijn computer zit, had die dag de ene na de andere Whatsapp te verduren.

Pic 2_Vis 6 voor Roy

17:30 uur! Het moment dat ik bevrijd werd van mijn werkzaamheden had ik al 6 vissen de revue zien passeren. Vol gas naar huis, spullen inladen, proviand bij elkaar scharrelen en op naar de waterkant. Eenmaal aangekomen (nummer 7 lag in het net) sloeg helaas het weer compleet om. De zon werd verdrongen door donkere wolken, de wind trok aan en daarmee werden zware regen en onweersbuien over het water gevoerd. Vandaag de dag laat ik me hierdoor niet (meer) uit het veld slaan maar de vis was inmiddels wel weggetrokken. De taak was dus om de vis nu te verleiden waar deze zich ook mocht bevinden.
De voerboot ging te water en digitaal werden de wonderen van de onderwaterwereld op mijn scherm getoverd. Het verse rigje lag bedolven onder een laag voer, wachtend op de bevrijding van de tewaterlating. Vers geknoopt en met precisie wordt altijd zorg besteed aan mijn onderlijnen.

En ook hier probeer ik kleine nuances aan te brengen in mijn presentatie zodat de vis niet gelijk doorheeft wat hem of haar wordt voorgeschoteld. Mijn standaard combi rig gaat altijd te water maar daarnaast probeer ik ook een andere presentatie aan te bieden. Denk hierbij aan een stiff hinged rig, een withy pool rig enz. Ook in het aas maak ik variaties. Nu ben ik niet de enige die met Dynamite vist maar een blokje of een piramide vorm maken van m’n pop-up doe ik graag. Buiten dat de lokstoffen daardoor snel vrij komen (de harde buitenkern wordt immers weggehaald) is ook de vorm weer net anders dan standaard.
Het blijft lang stil. Om een uurtje of half 4 word ik gewekt door een losse piep en niet veel later gevolgd door een gierende run. Het is de hengel van mijn vismaat Roy die ons heilige principe ‘run om run’ direct in werking stelt en mij de hengel overgeeft. Wat volgt is een logge dril met als resultaat een parel van een spiegel.

Pic 3_Mijn pareltje in de ochtendgloren

Vol euforie staren we naar al dat moois in het net. De Sweet Tiger pop-up heeft haar werk gedaan. Met de kennis dat de zon met een kleine twee uur toch wel opkomt wordt deze schone dame gezakt tot het moment dat het licht de vogels weer doet fluiten. Echter wordt die tijd ons niet gegund want een klein uur later vertrekt dezelfde hengel wederom en kan Roy een mooie schub bijschrijven.

We besluiten maar wakker te blijven om de zonsopgang te bewonderen. Het weer is ’s nachts gelukkig weer wat milder geworden en bij de eerste ochtendgloren laat de zon zich van haar beste kant zien. Het resultaat mag er zijn: totaal 9 vissen in nog geen 24 uur.

Pic 4_Een schub vroeg in de morgen

Oog voor detail kan je sessie tot een succes maken. Houd je ogen open en gebruik je gezonde verstand. Kleine aanpassingen kunnen je wellicht helpen bij het vangen van die ene vis die anders mooi aan jouw hengel voorbij was gezwommen.
Bij het opruimen krijgen we nog een leuk berichtje. Viscollega Ingmar heeft aan de andere kant van het land ook een parel van een spiegel geland. Na wat complimenten over en weer gestuurd te hebben blijkt dat deze vis exact hetzelfde gewicht heeft als mijn vangst. En nog leuker, ook deze vis meldde zich om exact dezelfde tijd als de mijne… Ik zeg: half vier Dynamite momentje!

Frank Wijnands

Obstakelvisserij

Graag zou ik met jullie mijn manier en idee willen delen over het obstakelvissen. Op dit moment vis ik in een insteekhaven van een kanaal. Ik vis daar op een afstand van 95 m en dwars door de aanlegpalen heen richting een boothuis. Natuurlijk is dit makelijk uit te varen met een voerbootje of om zelfs te gooien, maar let wel als je een vis vangt en deze zwemt zich vast om de palen of wat anders en je hebt geen boot bij je? Dan zul je deze vis 100% verspelen, dat kan niet de bedoeling zijn, zeker niet als deze vis nog met heel jou montage rondzwemt

Pic 1

 

Zelf neem ik altijd mijn bootje met elektramotor mee en kan op een goede manier mijn montage uitvaren en de vis op een goede manier afdrillen. Als hoofdlijn gebruik ik 0.35mm monofiele lijn van Shimano. Deze lijn valt perfect weg tegen de contouren en kleur van de bodem. Tevens heeft deze lijn een hele lage rek en is hij zeer schuurbestendig. Allemaal ingrediënten die voor mij belangrijk zijn voor deze visserij. Ondanks deze karaktereigenschappen van mijn hoofdlijn gebruik ik toch altijd graag een voorslag. Zeker omdat op de aanlegpalen altijd scherpe dingen zitten zoals mosselen. Ik gebruik een voorslag van twee keer mijn hengellengte en gebruik daarvoor 0.40mm Technium fluorocarbon . Deze lijn is zeer zwaar en schuurbestendig en zal zeker plat op de bodem liggen.

Het vissen tegen opstakels vraagt om nog meer oplettendheid! Zorg dat je altijd kort achter je hengels zit en dat je een goed overzicht hebt. Houdt de slip van je molen behoorlijk dicht en bij elke melding van je beetmelder alert blijven en controleren.
Natuurlijk vist iedereen op zijn eigen manier en maar sta open voor de belangrijke punten om zo je vis op een goede en veilige manier te vangen!

Veel plezier en veel vissen,

Stein Nestor
Team Tribal

Pic 2

Pic 3

 

Frankrijktrip

Elk jaar gaat mijn vader met één van ons een weekje vissen op openbaar water in Frankrijk. Deze keer was ik aan de beurt en ik had er veel zin in. Van tevoren is het best spannend; gaan we wat vangen of gaat het zo slecht als vorig jaar toen mijn broer Nico mee was? Zij hadden toen slecht weer en helaas niets gevangen.

Vanaf het begin bevisten we om de beurt verschillende stekken, zodat de karpers op elke stek in ieder geval een nacht ongestoord konden azen. Hierdoor krijgen de karpers langzamerhand vertrouwen in het aas en de voerplek. Natuurlijk moet je dan met goed aas voeren. Wij visten en voerden tijdens deze sessie met The Source van Dynamite Baits. Wij hadden hiervoor zowel readymades in verschillende maten als zelf gedraaide boilies van The Source basemix met The Crave flavour meegenomen. Deze laatste boilies hebben we in allerlei vormpjes gemaakt zoals grote, kleine kussentjes en dumbells. Deze manier van voeren werkt in mijn ervaring dressuur doorbrekend. De eerste twee nachten was het nog rustig. We vingen helaas niets terwijl we wel vissen hadden gespot op de stekken

Picture 1
Na de tweede visloze nacht besloot ik om even met de rubberboot op zoek te gaan naar de vis. Net om de hoek zag ik plotseling een school mooie karpers azen. Toch handig zo’n Tribal zonnebril! De vis was een klein stukje verplaatst naar iets dieper water, waarschijnlijk omdat het wat kouder was geworden of omdat wij ze hadden verstoord in de ondiepe zone. We besloten het op deze stek maar een nacht ongevoerd te proberen. Het was immers in de buurt van de aangevoerde zone en we vermoedden dat het dezelfde karpers waren die we eerder hadden gezien. Het was niet meteen bingo maar we wisten hier toch vrij snel een mooie vis te vangen. We waren dus op de goede weg en dit gaf ons vertrouwen! We voerden twee kilo boilies bij en gingen door naar één van de andere stekken. We konden toch makkelijk verkassen omdat we vanuit een boot visten.

Picture 2

Picture 3

In onze visserij vinden we het belangrijk dat de haak superscherp is. Om die reden vissen we de laatste tijd met de haken van ACE, in dit geval met de CXS in maat acht. Aan de hair hangen we bij voorkeur een snowman presentatie met als pop-up een tien millimeter boilie. Deze hadden we thuis al een paar weken in de The Source hookbait dip staan. We vissen samen met vier 11ft. Tribal hengels. De rest van de week ging het alleen maar beter en we vingen elke nacht wel een paar mooie vissen. Vroeger was het mijn vader die het meeste werk deed maar tegenwoordig is het echt teamwerk.

Picture 4

Uiteindelijk wisten we tijdens deze sessie een mooi aantal karpers te vangen waarvan twee de twintig kilo bijna haalden en één er zelfs mooi over heen ging. Het was een super week met hele mooie vissen en dan bedoel ik niet alleen de grote!

Iwan Schuurman

Picture 5

Picture 6

Attractief karpervissen zonder bijvangsten.

Je hebt het allemaal wel eens meegemaakt op een bepaald water met veel witvis ga je aan de slag met partikels, pellets of ander attractief voer en je wordt continu gewekt door de brasems en ander gespuis. Een paar jaar geleden was ik een karperkoppel wedstrijd aan het vissen met een goede vriend van me. We hadden een mooie ondiepe stek geloot, wat achteraf de brasem paaistek van dat moment bleek te zijn. Na de eerste nacht stond de teller op 62 brasems met 4 hengels, ze kwamen werkelijk van alle stekken vandaan. We waren begonnen met een attractieve voermix van partikels,pellets en gebroken boillies, als haakaas gebruikte wij 15mm boillies en 10mm popup’s.

Pic 1 Atractief voer scoort

De tweede nacht gingen we het anders aanpakken, alleen maar grote boilies en grote snowman’s als haakaas. Met grote snowman’s bedoel ik een 30mm bottombait met daarop een 20mm pop-up. Tevens hebben we ook een 40mm boilie geprobeerd als haakaas. Onze boilies varieerde van zoet naar vismeel van sterk tot aan erg schraal geflavoured. Deze tweede nacht hadden we er 58 stuks een hele reductie van 4 brasems en dit kwam omdat we de laatste drie uur niet gevist hadden. De eerste conclusie die we konden trekken was dat aas niet zo denderend veel verschil maakte. De hengels van ondiep naar dieper verplaatsen hielp ook niks – de brasems bleven komen.

De derde nacht nam zijn intrede en we zaten eigenlijk een beetje met de handen in onze haren in verband met de brasem problematiek, totdat we op het idee kwamen om aan onze rigs te gaan sleutelen. Met de riglengte spelen hielp vrij weinig en een haakmaat 10 tot haakmaat 2 werd gewoon netjes gehaakt door inmiddels tot pestkop gedoopte brasem. Het variëren met loodgewichten hielp ons alleen de brasem aanbeten moeilijker te herkennen in verband met het niet weg kunnen trekken van het lood boven de 150 gram. Er bleef nog één ding over en dat was variëren met de hairlengte en dit bleek toch wel enorm veel succes te boeken waarneer we meer dan 22mm tussen het aas en de haakbocht hielden werden de brasem aanbeten beduidend minder tot wel 98% reductie. Die nacht vingen we allebei nog 1 brasem op vier hengels en een mooie schubkarper.

Pic 2 Een lange hair met minimaal 2cm ruimte tussen haak en aas

Pic 3 Een lange hair verminderd brasum aanzienlijk

Ik ben met deze tactiek verder gegaan in mijn visserij en vis nu praktisch op elk water waar een flinke witvis populatie op zit gewoon met attractief voer zoals pellets, stickmixen en partikels waar menig witvisser zijn wedstrijd mee zou winnen. Gewoon lekker instant vissen zonder mijzelf druk te hoeven maken om mijn voerstek hiervoor gebruik ik dan ook hoge kwaliteit aas uit de Dynamite range die maximale attractie bevat. Per jaar vang ik nu ongeveer nog maar gemiddeld 5 brasems op zo’n 900 á 1000 visuren.

Yuri Monster
Team Tribal

Pic 4 Kleine boillies, hennep,pellets en groundbait ik vis tegenwoordig overal gewoon met atractief voer.

Pic 5

Back in memory Lane

Een oktobernacht in het jaar 2000.

Ik zat samen met de toen nog notoire botenbouwer Tonnie Schrijver in Roemenië. Meer bepaald aan het beruchte Sarulesti Lake. In die tijd een water met een aantrekkingskracht van een magneet. Vissers van over gans Europa streken er neer op zoek naar monsterschubs en enkele schaarse monsterspiegels.

Het was de laatste nacht van onze trip en we dienden in alle vroegte uit de veren. Ons vliegtuig vertrok immers al in de voormiddag en we moesten nog een eind via onverharde en auto-onvriendelijke wegen naar de luchthaven karren. Een trip die ondanks de amper 70 km afstand toch vrij veel tijd in beslag nam. Je moest heel goed uitkijken of je voorwielen verdwenen een halve meter dieper in één van de vele gaten in de grond.

Maar goed, men had ons aangeraden om die laatste nacht in het hotel door te brengen om zo tijdig te kunnen vertrekken. Echter bloedfanatiek als ik (toen) was, wilde ik per se die laatste nacht (of toch een zo groot mogelijk deel ervan) nog vissend aan de waterkant doorbrengen. We kozen er daarom voor om die finale nacht te verkassen naar een stek vlakbij het hotel. Dat zou ons toch al een flink uur tijd besparen wanneer we in de vroege ochtend dienden in te pakken.

Pic 1

Zo gezegd, zo gedaan. We verlieten de stek, die vooral voor mij persoonlijk 6 dagen lang heel erg succesvol was gebleken (ik had zo’n 20 vissen met daarbij zomaar liefst 3 vijftigers – een voor die tijd onwaarschijnlijke vangst) en namen plaats aan een baai vlakbij het enorme hotel. Een gebouw dat schril afstak tegen de verpauperde stulpjes van de lokale bevolking. Net voor donker lagen de hengels in en verdeelde ik mijn laatste zak van 3 kilo miniboilies over de baai. De wekker werd op 05.30u gezet en de afspraak was dat men ons om 07.00u met de jeep kwam oppikken.

We genoten van de laatste uren aan het water en kropen even voor middernacht onder de wol. Om 05.25u, net voor de wekker zou afgaan, kreeg ik een run. Ik stoof de tent uit en botste op een muur van mist. Voor me uittastend wist ik de hengel te vinden, die vast te grijpen en op de tast in de boot te glijden. Daarna werd ik opgezogen door het donker van de nacht om strijd te leveren met een bakbeest van wat allicht wel weer een schubkarper zou zijn.

Tonnie werd even later gewekt door mijn wekker (die ook ik kon horen van op het water), maar kon mij niet vinden. Hij ontdekt even later wel dat er een hengel bij me weg was en de boot spoorloos bleek. Ik hoorde hem intussen in de verte schreeuwen, maar mijn zintuigen waren te gefocust op de hard vechtende vis die aanvoelde als groot, heel erg groot.

5 minuten werden er 10, 10 werden er 20 en Tonnie begon langzaam in paniek te raken. We moesten dringend opruimen want het vliegtuig zou niet wachten, maar ik was nergens te bespeuren.

Uiteindelijk slaagde ik erin om de vis te landen en via het licht van Tonnie de stek terug te vinden. Mijn bakbeest werd aan land gehesen en toen de stralen van Tonnie’s koplamp over het langgerekte lijf van de schub gleden, wist ik niet wat ik zag… Een van de fraaiste schubkarpers die ik ooit had gezien, lag uitgeteld in het net… We schoten in een rotvaart plaatjes en ruimden zo snel als we konden onze spullen op.

We mistten op een haar na het vliegtuig…15 minuten voor het opstijgen werden we onder politiepatrouille aan boord gebracht; Eind goed, al goed en een ervaring en vooral geweldige vangst rijker!

Alijn Danau

Pic 2

Succes in Nederland

Na een zachte winter waarin door de meeste karpervissers goed gevangen werd, is de watertemperatuur nu meer en meer stijgende. Wat mogen we genieten van een geweldig voorjaar! De karper is al aardig los en er wordt meer en meer gevangen. Onze eerste sessie in Nederland was in maart, nadat we tijdens de winter vooral aanwezig waren op beurzen, lezingen gaven en open deur dagen bijwoonden.

Pic 1

We vissen in Nederland graag zowel op betaalwateren (Hans Vennegoor Fish vijver in Hengelo) als op verschillende publieke wateren. Tijdens onze eerste sessie was de watertemperatuur qua oppervlakte zo’n 12 graden. We visten samen met Ruben van 12 en Thijmen van 14 jaar. Geweldig om jeugdige karpervissers van dichtbij intens bevlogen met hun passie in de weer te zien. We hadden deze sessie met ze afgesproken voornamelijk om het zig riggen uit te leggen. Natuurlijk zouden de runs voor Ruben en Thijmen zijn. Dubbel en dwars genieten voor ons.

Pic 2

Later sloten onze vrienden Frank Wijnands en Roy de Vet zich ook aan voor een nachtje. Hoe meer zielen hoe meer vreugd! Wij bevisten het diepe water van zo’n hectare groot en Frank en Roy het kleinere runwater aan de andere kant. De vis vertoonde daar al wat meer activiteiten te zien aan aasbellen en kolken op het wateroppervlak. Waarschijnlijk omdat de algehele watertemperatuur in dat water hoger is. Thijmen pakte daar overdag een stek en ving al snel een mooie spiegelkarper. Verder kwamen uiteraard een brasem en zeelt aan de haak, zoals te verwachten is in deze tijd van het jaar. Toen Frank en Roy hun hengels in het runwater legden ging het pas echt los. De ene run na de andere, onder andere op onze L&B boilie. Het water deed haar naam eer aan. Verder waren The Crave en de Butyric-C en Secret Slammer Fluro Washed-Out Pop-Ups ook enorm productief. Ruben drilde de eerste vis vol overgave. Super om deze actie mee te maken! Hij was er enorm blij mee.

Pic 3

Bij ons op het diepe water bleef het lang stil. We visten met pop-ups omdat wij erin geloven dat deze aaspresentatie voor de tijd van het jaar in de wat koudere watertemperaturen het meest onweerstaanbaar zijn voor de karper. Bovendien bestaat de onderlaag van dit water uit slib, waardoor het risico bestaat dat je haak aas er hopeloos in wegzakt. We kozen ervoor om eerst op dieptes van 1,5 tot 2 meter te vissen. Op het moment dat succes uitbleef kozen we ervoor om het haak aas in nog ondieper water aan te bieden. Vooral die delen van het water die door de ochtend- en/of avondzon verwarmd werden. Verder verkleinden we het haak aas tot een 10mm pop-up op een withypool rig met een Razor Point maat 6 BBP haak. Deze wijziging van strategie bleek een gouden greep. De ene run na de andere diende zich aan op onze 10ft Velocity hengels. Zo zie je maar; het succes in karpervissen kan afhangen van details. Welke details wijzig jij in jouw visserij als de runs uitblijven?

Pic 4

Een eigen Dynamite Boilie – Deel 3

Het fantastische eindresultaat werkt en de eerste mooie vangsten zijn een feit!

Nadat we samen met de vakmensen van Dynamite de eerste kilo boilies gerold en gekookt hadden, was het voor ons duidelijk. Deze samenstelling moest het worden. In elke fase van het proces hadden we weloverwogen persoonlijke keuzes gemaakt. Dit met het doel de unieke boilie in zijn geheel een weerspiegeling te laten zijn van de ingrediënten die in onze visie meerwaarde hebben qua structuur, samenstelling, voedzaamheid, vertering, kleur, basis, flavours, oliewaarde, uitwaseming en hardheid. Het was een proces waarin we onze passie voor karpervissen via de kennis van Dynamite Baits door hebben mogen laten klinken. Dat is immers waar het om gaat. Karpers voeden en blijven vangen met een kwaliteitsboilie die zijn weerga niet kent en op die manier een unieke eigen plek in alle wateren waard is.

SFN_1

Bewust hebben we gekozen voor een combinatie van lokstoffen die we niet van een andere boilie kennen, maar ook een kwinkslag gemaakt naar typisch Nederlandse ingrediënten die ons persoonlijk aanspreken. In dat opzicht is de boilie een weerspiegeling geworden van onze visserij. Op elk moment van deze bijzondere ontwikkeling voelden we enorme dankbaarheid voor deze unieke kans. Het is geweldig om er zo de eigen hand in te hebben gehad. Na het uitharden maakten we nog een kleine aanpassing op het recept en toen was het zover. De eerste batch van 140 kilo kon vorige week worden geleverd. Al tijdens onze sessie in Zuid Afrika was de boilie succesvol. Op een immens water waar niet eerder met boilie werd gevangen, vingen we instant zelfs drie schitterende karpers, vrijwel tegelijkertijd. We waren dolgelukkig met dit resultaat en doopten de boilie spontaan als L&B boilie!|

SFN_2

We hebben bewust tientallen kilo’s van de eerste batch verdeeld onder karpervissers in alle windstreken van Nederland en Duitsland om deze eerst eens goed allround te testen. Er mogen immers nog aanpassingen op de receptuur worden gemaakt en de feedback van andere karpervissers is hierbij natuurlijk onmisbaar! De eerste resultaten zijn positief. Men roemt de unieke aantrekkelijke geur, de structuur, smaak en men is enthousiast over het effect nadat de L&B boilie enige tijd in het water heeft gestaan. Proef het water dan maar eens. Een hele bijzondere ervaring. Dynamite Baits bewijst haar kwaliteit met alle top ingrediënten die zij beschikbaar hebben waarbij alle ready mades vers zijn en blijven dankzij de natuurlijke wijze van conservering.

SFN_3

Recent raakte de L&B boilie voor het eerst het mooie water van De Karperhoeve in België. Na enkele uren was het al raak. De eerste karper kon de unieke smaak niet weerstaan en verblijdde ons met een keiharde run. Wat een fantastisch resultaat! Zo’n bijzonder gevoel om te merken dat de karper onze inzet waardeert. Naast deze karper wisten we nog 5 vissen aan de haak te slaan. De testvissers kwamen ook al binnen een week nadat de L&B boilie geïntroduceerd was met eerste vangsten binnen. Wederom een enorm speciaal gevoel om te zien dat andere vissers onze geschubde vrienden eveneens weten te vangen op die manier. Hopelijk volgen er nog veel meer, want delen is immers vermenigvuldigen.

Goede vangsten gewenst allemaal!

SFN_4

SFN_5

Shimano / O.K.O. team vist WK Strandvissen voor clubs in Spanje (Deel 3)

Op de derde dag van het WK kustvissen voor teams is de spanning bij het Shimano/OKO team groot. De enige constante factor bij dit WK, zijn de Spanjaarden. Ze zijn vertegenwoordigd met 3 teams en 2 van deze komen uit de regio. Eén zelfs uit Beniscarlo. Voor hen moet de visserij hier een eitje zijn, maar dat zien we wel bij de einduitslag. Wel staat ondertussen vast dat de Latijnse landen een gigantisch voordeel hebben. De verschillende soorten typische Middellandsezee vissen maken het ons moeilijk en is in geen opzicht te vergelijken met onze schar, bot, steenbolk, wijting of andere vis dan ook uit onze regio. Dit speelt ons nu parten. Toch zit de moed er door een redelijke 2e dag er goed in.

 Pic 1

Er is werk aan de winkel en de voorbereiding vergt veel tijd. Echter het team is er op gebrand een goed resultaat weg te zetten. Eén ding staat in ieder geval vast, aan het materiaal kan het niet liggen. Voor wat betreft het werpen kunnen we met de nieuwste Shimano Custom Surf 450 BX ons qua afstand met de beste meten. Het is ongelooflijk hoe eenvoudig deze hengel met zich om laat gaan. Het eigen gewicht is super laag en de blank laat zich bij het aanzetten van de worp eenvoudig laden.

Pic 2

Pic 3

Bij de start van de 3e stond er een behoorlijke bries wind. In de lucht hingen dreigende wolken en er viel een enkele druppel regen, echter zette het slechte weer niet door. Bij het invallen van de duisternis viel de wind echter weg en werd het een stuk aangenamer. Het is wel duidelijk dat de visserij voor het invallen van het duister niet eenvoudig was. Vooral grotere vis laat zich dan niet eenvoudig verschalken en het zijn de kleine visjes die eventueel nog te vangen zijn. Het zijn vooral de Spanjaarden die direct vanaf het startsignaal kleine vis bij elkaar sprokkelen met hun ultra finesse lijntjes en zeer dicht onder de kant. Dit is een visserij die de noorderling toch minder beheert. Het was overigens niet ons doel om achter de heel kleine vis aan te gaan. Door onze achterstand hadden wij gewicht nodig en daarvoor moest je maatse vissen vangen als Herera en Dorade. Hierbij zitten immers exemplaren van 200 a 300 gram en er is er zelfs één gevangen meer dan een kilo.

Allen van ons team wisten vis te vangen, echter door de grote achterstand in punten van de eerste dag stegen we slechts één plaats in het klassement.

Pic 4 Pic 5

Nu de vangsten voor ons team beter werden steeg de spirit in het team om de laatste dag alles te geven om een goed resultaat weg te zetten. Jack van Nijnatten zit vandaag niet lekker in zijn vel en verzoekt Wibo Boone in te vallen. Minder leuk voor Jack, maar een uitdaging voor Wibo die de laatste dag mag proberen uit te blinken. Het weer is wederom anders. De wind is 180 graden gedraaid en de zee is beduidend minder transparant. Wat zal dit weer nu gaan brengen?

Pic 6

Al snel blijkt dat de Spanjaarden niet van tactiek veranderd zijn en direct onder de kant vangen. Het resultaat voor een klein visje is voor hen heilig. Ook wij zijn er op gebrand vis te vangen, maar wel vis met gewicht. Dit is niet in ieder vak makkelijk. Toch zien we het met de dag beter gaan en bemerken dat dit WK een week te kort duurt… Opmerkelijk is het als er echt grote vis gevangen wordt. Danny Goossen lukt dit en weet een harder van bijna 900 gram tegen het verraderlijk strand op te slepen. Een supervis waarvan de buren toch even moeten slikken… Alle anderen vangen hun vis die nodig is voor een voor ons mooie dagnotering en we behalen een zevende plaats.

Ons Belgische team dat zich na een uitzonderlijke goede start hoog in het klassement nestelde wilde misschien wel het onderste uit de kan en kreeg het bekende lid op de neus. Jammer voor deze mannen die een alles of niets tactiek gebruikte.

Pic 7 Pic 8

Aan het einde van het evenement is de appel toch wel zuur en blijkt dat vooral de slechte uitslag van de eerste dag ons volledige klassement teniet heeft gedaan.

Ondanks het dagelijks verbeteren van de dagklassering is ons team geëindigd op de 13e plaats en onze Belgen op de 11e plaats. Als team zijn wij dankbaar dat wij dankzij Sportvisserij Nederland en onze sponsor Shimano de uitdaging aan hebben kunnen gaan. De motivatie is groot en doet zelfs aanvankelijk gestopte André Piters besluiten nog een jaar in het team door te gaan. Wij zullen alles op alles zetten om ons bij de selectiewedstrijden op 3 mei a.s. op de Rinkeweelsdijk (Friesland) wederom te plaatsen voor het NK kustvissen en ons daar zullen proberen te plaatsen voor het WK in 2015…

Team Shimano

Pic 9 

Spring in Morocco

Diep in de Marokkaanse Atlas ligt het adembenemende Bin el Ouidane Lake. Een in een ver verleden door de Fransen aangelegd stuwmeer, gekenmerkt door kraakhelder water met daarin zwemmend: betoverend mooie spiegelkarpers en hard vechtende schubs van alle formaten en gewichten, vormen en kleuren. Ik mag er graag vertoeven. Vooral dan in het vroege voorjaar wanneer de zon in onze contreien nog verstek geeft.

We schrijven maart 2014 en ik ben naar jaarlijkse gewoonte op de afspraak. Sinds 2006 breng ik nagenoeg elk jaar minstens een week door in deze inspirerende omgeving.

Samen met m’n vaste Marokko-vismaat Stefaan Bleyenberg, arriveer ik na een drie en een half uur durende vlucht in Casablanca waar Mark, onze gastheer, ons samen met zijn mamzel Amina, staat op te wachten. Halverwege houden we een half uurtje halt voor een inwendige versterking (tajine van rund met frieten!). Enkele uren later kijken we al over het langgerekte, zich langs bergflanken slingerende, azuurblauwe meer. Het voelt goed om terug te zijn.

Picture 1

Er zit gewoontegetrouw een bonte verzameling vissers, met afvaardigingen uit het gros der Europese (karper)landen. Een groep Oostenrijkers, wat Duitsers, een zwerm Fransen, een handvol Italianen, een enkele Nederlander, zelfs een 7-tal Slowaken en nu ook weer 2 Belgen. Maart en april zijn de drukste maanden alhier, al is druk relatief. Er zitten zo’n 25 vissers verspreid over een paar duizend ha.

We kiezen voor een plek in de ‘Franse baai’, die als een van de weinige stekken per auto (4 x 4) kan worden bereikt. Heerlijk! In no time zetten de Marokkaanse helpers de bivvies op en kunnen we aan de slag. Het water wordt verkend met boot en dieptemeter tot we beiden naar tevredenheid de meest interessante stukken in kaart hebben gebracht. Ruggen van bergflanken waar zo’n 4 tot 8 meter water boven staat. Boeien gaan overboord en in hun zog vallen maïs, tijgers en boilies rijkelijk te water.

Picture 2 - Velocity

Mark heeft recent een heel arsenaal Shimano Velocity boothengels aangekocht voor zijn klanten en dat stemt me extra blij. Ik kan met dezelfde boothengels vissen waarmee ik ook thuis aan de slag ga. Mark heeft zelfs voor Shimano Tribal landingsnetten gezorgd: we kunnen gebruik maken van de lichte STC-netten! De molenspoelen zijn voorzien van 0.35 mm Power Pro braid.

Het weer is als vanouds heerlijk, met temperaturen die vlotjes richting 20 à 23°C klimmen. Wanneer we halverwege de week te horen krijgen dat het boven België regent en eerder koud is, genieten we dubbel. Elke avond werken we met veel smaak een tajine naar binnen en toppen we af met een glaasje rode wijn.

Lang laten de eerste vissen niet op zich wachten. Een 13,1 kg wegende schub is de eerste die zichzelf een gaatje in de bek perforeert wanneer hij net die ene boilie binnenzuigt die hij beter had laten liggen. De boot zoeft door de baren, de 3 lb 10ft Velocity hengel plooit zich dubbel en de Aero Technium MgS 10000-slip tikt zachtjes als een horloge. Na een stevige dril verdwijnt de eerste in het net. Zo gaat het 7 dagen (en soms ook nachten) door. Tot de teller op 28 staat. We vangen schubs in alle gewichtscategorieën. Stefaan landt een hooggebouwde two-tone van 18,5 kg als beste. Voor mij is er een langgerekt fort van een schub, 21,8 kg zwaar, die krachten als van een bulldozer ontplooit, die de kroon spant. Vissen als deze maken de sessie onvergetelijk.

Pic 4 _ 21,8 kg Schub

Pic 3_ de eerste van de sessie