België (Part 1) – met Remond van Dijk

Begin April rijd ik in de Belgische Kempen over een stoffig grindpad door het bos. Al zig-zaggend om de grootste kuilen te vermijden verplaats in mij langzaam richting een prachtig water wat hier ergens verscholen ligt tussen deze bossen. Het grind knarst onder mijn banden terwijl ik een flinke ‘rookpluim’ van stof achter mij laat. Ik check mijn navi nog maar eens of ik hier wel goed zit als dan opeens aan mijn linkerzijde het water opdoemt; bestemming bereikt!

Ik ben hier op uitnodiging om met een paar jongens van het magazine Karper een weekendje te vissen en bij te kletsen. Arnout Terlouw is er inmiddels al een uurtje, de andere jongens komen later in de middag en na het schudden van de handen lopen we gezamenlijk een rondje om het water om de stekken te bekijken en eventueel actieve vis te spotten. We zien wel wat beweging tussen de rieten in de kanten maar voor de rest ziet het een vrij rustig uit, de watertemperatuur is ondanks het ondiepe water (ca. 1,50 meter) nog maar een schamele 11-12 graden. Ik besluit uiteindelijk om in de voorste kom plaats te nemen, ten eerste omdat mijn gevoel zegt dat ik hier moet wezen en ten tweede omdat ik hier een kom helemaal voor mezelf heb , zonder dat ik ‘last’ heb van mijn mede-vissers qua lijndruk en eventuele andere verstoringen.

Vlak nadat mijn shelter voor de komende 2 nachten staat arriveren ook de andere heren en zijn we compleet; boten gaan te wateren en de stekken worden minutieus uitgeplozen. Omdat Richard en ik vlakbij het huisje aan het water slapen en Arnout heerlijk in het huisje kunnen we ’s avonds genieten van een heerlijk warm knisperend haardvuur op het terras. Johannes en Mark bevissen samen de achterste kom dus kunnen helaas niet van deze luxe genieten.

Al vroeg ik de avond trekt er bij mij een steur aan de bel, leuk, maar hiervoor rijdt ik niet naar België! We genieten nog even van een verfrissende glas gerstenat en de heldere sterrenhemel en kruipen dan in onze slaapzakken. Hopelijk brengt de nacht wat actie! Iets na drieën; een schelle pieptoon wenkt me abrupt terwijl een fel blauw ledje mijn shelter verlicht… Versuft kijk ik naar mijn hengels en nog voor mijn hoofd weer op het kussen ploft zie ik de top krom trekken en volgt er weer een serie schelle tonen. Wanneer ik de hengel oppak en aansla voel ik, niets… Shit! Als het maar niet weer zo’n steur is die baantjes door de lijnen aan het trekken is! Vlug de boot weer in en zachtjes de montage weer spot-on leggen. Een kwartier later sluiten mijn luikjes weer.

Nog geen uur later sta ik met dezelfde hengel in mijn handen, maar nu hangt er wel een woeste vis aan de andere kant van de lijn, bingo! Een mooi gevecht volgt en gelukkig kom ik als winnaar uit de bus; de eerste is in de pocket! Een schitterende schub wordt  voor even weggehangen om in het eerste licht wat foto’s genieten van deze mooie vangst.

‘S ochtends blijkt na de eerste kop koffie dat het bij de andere jongens rustig is gebleven; wordt de camera uit de tas gevist en wordt de schub digitaal vereeuwigd. Tijdens de volgende kop koffie valt mijn oog op wat deiningen strak tegen de overkant achter een eilandje. In een tijdsbestek van zo’n 20 minuten zie ik zo’n 3 keer duidelijke karperactiviteit onder dat kant. Ik zet mijn receiver bij de tent van Richard en loop om het water met een kwart emmer verkruimelde Source boilies, zoete blikmais en maden en voer dit voorzichtig onder de overhangende takken. Een half uur later vaar ik mijn onderlijn erheen, voorzien van een washed out Crave pop-up van Dynamite Baits met wat wriemelde maden erop bevestigd. Zodra de hengel op de steunen ligt loopt ik richting het huisje om mijn handen te wassen als de hengel al met een rotgang vertrekt! Gelukkig staat Richard vlakbij en grist de hengel uit de steunen. Ik neem de hengel vlug over en gezamenlijk stappen we in de boot.

Mijn opponent heeft direct al een obstakel weten te vinden dus deze dikke tak wordt eerst vakkundig door Richard uit de lijn gehaald. Daarna laat de vis ons werkelijk alle hoeken van het water zien; lelievelden worden doorploegd, om eilandjes gezwommen maar Kapitein Richard houd standvastig koers en na een enerverende dril weten we de strijd in ons voordeel te beslechten; de beloning is een vette spiegel van maar liefst 21 kilo! Niet veel later poseer ik met de gigant voor de lens en afgemat laat ik het prachtige beest in het water glijden; hiervoor ben ik visser!

’S Middags weet ik nog een witte koi met mijn blote handen uit het wier te vissen en vangt Johannes in de achterste kom ook een mooie spiegel. ’S Avonds worden de hengels even ingedraaid, eten we gezamelijk Italiaans bij het haardvuur en kletsen we de avond vol. Zodra we net op onze strechters liggen vangt Richard een prachtige spiegel en is ook hij van de nul af. Zondagochtend krijgt ook Mark een aanbeet in de achterste kom maar deze vis wordt helaas gelost in één van de talrijke obstakels. Al met al was het een heerlijk weekend en was het echt genieten geblazen. België; je was prachtig. Ik kom hier zeker nog eens terug!

En dat kon wel eens vlugger zijn dan ik had gedacht, dit lees je in mijn volgende blog.

Remond van Dijk

Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie